Każdy będąc w szkole na pewno zadał sobie to pytanie. Częściej mając na myśli to, że jest to zbyt długo, aniżeli za krótko. Wyjątkiem mogła być lekcja, na której odbywał się sprawdzian, wówczas czasu zawsze było za mało. Odpowiedzi na postawione pytanie można szukać w historii, a dla niecierpliwych, poniżej znajduje się krótkie streszczenie:
August von Trott zu Solz ponad 200 lat temu zarządził, iż w całych Prusach lekcja ma trwać 45 min. Wpływ na decyzje miały głosy ekspertów dotyczące zależności między procesami trawiennymi a myślowymi. Bliżsi i dalsi sąsiedzi Polski również zostali przy tradycyjnym czasie trwania zajęć. Skupienie u starszych dzieci utrzymuje się do około 45 min.
Początki były w Prusach…
W XIX-wiecznych Prusach lekcje trwały 60 minut i odbywały się zarówno rano, jak i po południu z jedną 3-godzinną przerwą obiadową. Eksperci twierdzili jednak, że trawienie ma negatywny wpływ na zdolności umysłowe, a co za tym idzie przyswajanie wiedzy. Przeprowadzono liczne badania, dzięki którym badacze jasno stwierdzili, że 60-minutowe lekcje mają niszczący wpływ na uczniów. Rekomendowali, aby skrócić czas nauki młodszych dzieci do 30 min, natomiast starszych do 45/50 minut. 22 sierpnia 1911 roku pruski minister kultury August von Trott zu Solz zarządził, że „we wszystkich uczelniach wszystkie lekcje mają trwać 45 minut”. Skrócenie zajęć oznaczało, że wszystkie lekcje mogły odbywać się w godzinach porannych. Niepopularne lekcje popołudniowe zostały zniesione, a uczniowie mieli teraz wolne w drugiej połowie dnia.
Wycieczka objazdowa pruskiego modelu edukacji.
Pruski model szkolnictwa w stał się popularny w niemalże całej Europie, Ameryce i dalekim Wschodzie. Najpierw przejęła go Austria, następnie Japonia, Wielka Brytania, Francja i USA. Do Polski system i sam obowiązek szkolny przywędrowały tuż po odzyskaniu niepodległości – w 1919 roku. Od 7. do 14. roku życia edukacja była obowiązkowa. Dopiero w czasie rządów komunistycznych, wiek ten wydłużono najpierw do 16., aż w końcu w czasach III RP do 18. roku życia. Polska, podobnie jak inne kraje, w dużej mierze do dziś pozostała wierna pruskim zasadom. Wciąż korzysta się z tej samej podstawy programowej, oceniania poziomu wiedzy, umiejętności i zachowania.
Czy za granicą też tak jest?
Mogłoby się wydawać, że wyłącznie nasz kraj zdecydował się pozostać przy 45-minutowych lekcjach. Nic bardziej mylnego! 45-minutowy tryb funkcjonuje również w: Danii, Estonii, Finlandii, Niemczech i Łotwie. Podobny czas trwania zajęć w szkole mają: Austriacy-50 min, Francuzi-55/60 min, Grecy-40-50 min, Hiszpanie-55 min oraz Litwini 35-45min. Nie należy zapominać, że w każdym z krajów funkcjonuje inny system edukacji wraz z inną podstawą programową, które mają decydujący wpływ na specyfikację zajęć. Jednak uwzględniając aspekt czasowy, nie wyróżniamy się na tle pozostałych państw.
Czy 45 min to nie za dużo?
I tak i nie. Wszystko zależy od wieku. Badania wskazują, że koncentracja jest efektywna w określonych przedziałach czasowych:
2-4 lata: 5-15 min
5-7 lat: 15-25 min
8-10 lat: 25-35 min
11-13 lat: 35-45 min
14-16 lat: 45-55 min
Ponadto jak można wyczytać z poniższego wykresu, koncentracja znacząco spada po około 10 minutach (o aż 40%!), a następnie po 45 min. Byłoby niemożliwym stworzenie lekcji w tak krótkich blokach, dlatego też uważa się, że 45 min to odpowiedni czas trwania zajęć w szkole.
Dlaczego lekcja NADAL trwa 45 min?
Powodów skąd wziął się akurat taki system czasowy jest wiele. Głównie znajdujemy je w historii i to o dziwo nie naszego kraju. Nie tylko uczniowie zastanawiają się nad efektywnością tego systemu. Rodzice, nauczyciele, psychologowie i badacze od wielu lat debatują nad tym tematem.
źródła:
